ايمپلنت دندان هاى آسياى پايين

تا قبل از وجود ايمپلنت در صورتي كه دندان هاى انتهائى فك كشيده مى شد هيچ كارى نمى شد انجام داد مگر اين كه از پروتز متحرك استفاده مى شد.پروتز متحرك هم به طور معمول روى دندان هاى جلوترى گير مو كرد و بعد از مدتى باعث خرابى اين دندات ها مى شد و اين روند به همين صورت ادامه داشت تا فرد تعداد زيادى از دندان ها را از دست بدهد.

با به كار گيرى ايمپلنت مى توان براى هر دندان آسيا يك پايه در داخل استخوان قرار داد و پروتز آن كاملاً مثل دندان طبيعى بوده و احساس راحتى و آرامش را به فرد بر مى گرداند و امكان غذا خوردن مناسب را فراهم مي كند.

موردى كه در عكس مى بينيد مربوط به يك خانم معام بازنشسته ٦٠ ساله است كه با دو واحد ايمپلنت دو دندان در ناحيه انتهاى فك پايين اضافه شده است.

ايمپلنت ها علاوه بر اين كه فشارى براي بقيه دندان ها ندارند ،باعث حفظ استخوان در ناحيه مى شود و از پيرى زودرس تا حدود زيادى جلوگيرى مى كنند.